انجام پایان نامه مدیریت

کیفیت علمی، در ذات خود قابل بیان توسط هیچ اندیسی نیست. هر اندیسی سعی در کمی سازی این کیفیت دارد فقط می تواند از پنجره محدودی به این مورد کیفی بنگرد. اما به هر حال ما در جهان ی پیچیده متنوع امروزی ناگزیر به مراجعه به این بیانات کمی از این هویت کیفی هستیم. اندیس های علمی-پژوهشی نشان می دهند (تلاش می کنند تا نشان دهند) که یک تاثیر پژوهشی (یا یک پژوهشگر) تا چه میزان خوب بوده است. این که این بیان تا چه میزانی درست باشد، بسته به کیفیت اندیس و مورد جامعه علمی مورد ارزیابی دارد.

تعداد انتشارات علمی
اولین سوالی که چند سال پیش در برخورد با یک پژوهشگر می شد، سوال کردن درمورد تعداد مقالات علمی بود. به هر حال وقتی در جامعه مورد تحلیل با تعداد انگشت شماری پژوهشگر مواجهیم که تعداد زیاد محدودی کار پژوهشی انتشار کرده اند، صرف داشتن مطلب در وهله بعد تعداد این داشته ها با اهمیت می شود. یآدم نمی رود که سال ۸۴ با کلی بدرقه و … با دوست ها از تبریز جهت ارائه متن کنفرانس دانشجویی راهی کرمان شدیم. شما تنها روی نقشه تبریز و کرمان را پیدا بکنید به مسیر طی شده تذکر بکنید . :) نزدیک ۱۵ نفر هم کلاسی از تبریز با اتوبوس به تهران رفتیم و تا عصر معطل خیابان های تهران بودیم تا زمان قطار برسد بعد ما بعد از ۳۰ ساعت از مبدأ (تبریز) به مقصد (تهران) برسیم برای چه؟ برای ارائه یک مقاله دانشجویی به خیل عظیم مشتاقانی از از جای جای این سرزمین پهناور به هر روشی خود را به کرمان رسانده اند تا ببینید ما چگونه با کنترل کننده PWM برای یک موتور، جهان ی علم را تکان داده ایم.

متن آی اس آی (ISI)
کمی که گذشت، در بعد خرد (از دید پژوهشگر) و هم در بعد کلان (از دید سیاست علمی کلان کشور)، نیاز می شود که صرف تعداد انتشار بیان نباشد و در سلسله هرم مازلو پژوهش، نیاز به کیفیت حس می شود. برای همین ارائه مقاله در مجلات آی اس آی (ISI) مد نظر قرار می گیرد. پس دانشجویانی که وهله قبل نیاز پژوهشی (تعداد انتشار) را ارضا می کنند، وارد این اندیس دهی می شوند فکر و ذکرشان ارائه متن با اندیس آی اس آی می شود. کم کم ضریب تاثیر (Impact Factor) مجله هم با اهمیت می شود. این ضریب نشان می دهد که این مجله تا چه میزان ی مورد استناد مجلات دیگر است . کارهای خوب تر علمی، در مجلات با ضریب تاثیر بالاتر، منتشر می شوند و بقیه نیز آنهایی که تازه وهله قبل را رد کرده اند، با مجلات با ضرایب تاثیر پایین، کار خود را جلو می برند.

ارزش علمی مجله محور، اهمیت علمی مقاله محور
کمی می گذرد و تعداد خیلی ی پژوشگر تلاش گر، مقالات بسیاری را در مجلات مختلف آی اس آی چاپ می کنند. دیگر صرف تعداد مقالات آی اس آی و حتی اشاره به ضریب تاثیر مجله، توانایی تفکیک کیفیت چندانی ندارد. در این وهله به جای ارزش علمی مجله محور، ارزش علمی مقاله محور بیان می شود. یعنی اینکه مستقل از محل انتشار، خودِ کار چقدر مهم قابل استناد علمی است و مورد توجه افراد دیگر در جامعه علمی قرار گرفته است.

اندیس اچ – H-index
یکی از این اندیس های مقاله محور که مستقل از مجله محل انتشار مطلب ، مقالات (پژوهشگر) را مورد بررسی قرار می دهد، اندیس اچ است. این اندیس به این صورت حساب می شود.
اندیس اچ پژوهشگر مساوی با عدد n است، اگر او n متن داشته باشد که هر کدام حداقل n بار مورد استناد علمی قرار گرفته باشند.

تذکر بکنید که ممکن است یک نفر ۱۰۰ تا مطلب داشته باشد. ولی اندیس اچ او فقط سه شود. جهت محاسبه آسان این اندیس کافی است، مقالات خود را بر حسب تعداد ارجاع (refer) مرتب بکنید از بالا شروع کنید به حرکت به پایین و تاجایی در لیست تا سطر n، پایین بایید که مقالات بالاتر حداقل n بار ارجاع شده باشند. مثال زیر شاید مفید باشد. فرض بکنید فردی ۲۰ مقاله دارد که به ترتیب تعداد ارجاعات زیر را دارند.

۳۳ ۱۱ ۸ ۷ ۶ ۳ ۳ ۲ ۲ ۱ ۱ ۱ ۱ ۱ ۱ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰

اندیس اچ در این حالت مساوی با پنج می شود، چون فقط پنج متن اول هستند که حداقل پنج بار مورد ارجاج بوده اند. عکس بالا در ابتدای این پست، روش محاسبه اندیس اچ را نشان می دهد.

اندیس جی – G-index
اندیس دیگری که کارکرد مشابهی دارد، اندیس جی است . این اندیس به صورت زیر محاسبه می شود.
با داشتن، لیستی از مقالاتی که به ترتیب ارجاع از بالا به پایین لیست شده اند، اندیس جی بزرگترین عدد n است که اگر تا n مورد در لیست حرکت کنیم، مقالات تا n، مجموعاً حداقل به تعداد n به توان دو، ارجاع دریافت کرده باشند.

در مثال بالا اندیس جی مساوی است با، ۸٫ زیرا اگر n را مساوی با ۸ در نظر بگیریم، بایستی مجموعاً ۸ به توان ۲ به مفهوم ۶۴ ارجاع داشته باشیم که با جمع بستن هشت عدد اول داریم:

۳۳ + ۱۱ + ۸ + ۷ + ۶ + ۳ + ۳ + ۲ = ۷۳
که بزرگتر از ۶۴ است.

اندیس آی۱۰ – i10-index
این اندیس بوسیله گـوگل در پروژه اسکولارش معرفی شده و مورد استفاده قرار می گیرد.
این اندیس تعداد مقالاتی را می شمرد که حداقل ۱۰ بار مورد استناد قرار گرفته اند.

درباره مثال بالا، اندیس آی۱۰ مساوی با دو خواهد بود. اگر مقاله سوم این پژوهشگر دو ارجاع دیگر هم دریافت نماید، اندیس آی۱۰ او مساوی سه خواهد شد.

جهت محاسبه اندیس ها چه می بایست کرد؟
این اندیس ها با ارتباطات تعریف شده، به صورت دستی قابل محاسبه هستند . اما نرم افزاها و سرویس هایی جهت محاسبه وجود دارند. در این بین احتمالا کامل ترین سرویس را اسکولار گوگــل (Google Scholar) ارائه می دهد. بطور جهت پروفایل اسکولار گـوگل که به طور اتوماتیک اندیس های i10 H را برای هر شخص نمایش می دهند. بطور مثال پروفایل اسکولار من در گوگــل در این لینک (+) این مقادیر را نمایش می دهد. برای من اندیس های i10 و H در این لحظه (ماه ژوئن ۲۰۱۲) هر دو مساوی با عدد ۸ هستند .

انتقادات وارده

به اندیس های مورد اشاره در بالا گاهی انتقادات عمومی بیان است که من به عنوان نظر شخصی به برخی از آنها در این لینک(اصلی ، مرکز آریا)،اشاره کردم. ولی انتقادات غیر عمومی علمی هم در این بین بیان هستند که لیست کاملتری از آنها را در این لینک ویکی پدیا (+) می توانید بررسی نمایید. اما به طور خلاصه:
این اندیس ها از ضعف عمومی مهندسی شدن برخوردارند. رفرنس دهی در هم تنیده مهندسی شده بوسیله نرم افزار های حال حاضر به آسانی قابل شناسایی نیستند. ولی به نظر من به زودی این مساله با ارائه سرویس های هوشمند تر رفع خواهد شد.
اندیس اچ اندیس آی۱۰ به کارهای ارزشمند علمی ارزش چندانی نمی دهند. مثلاً شاید فردی کاری ارائه کرده باشد که چندین هزار بار مورد ارجاع قرار گرفته باشد. این اندیس ها این کار را تنها یک بار می شمارند.
اندیس جی افراد را به باستانگرایی پژوهشی سوق می دهد و افرادی که مثلاً ۳۰ سال پیش کار خیلی بزرگی انجام داده اند، احتمالا به غره شدن به آنها، حوصله کارهای را نداشته باشند، چون این اندیس به شدت حافظه گراست و کارهای بهتر قبلی را تا مدتها فراموش نمی نماید .